"Kiedyś byliśmy rodziną zbuntowaną.
Rodziną hippisów.

Ale tak można wytrzymać parę lat tylko."

Krzysztof Jasiński , założyciel Teatru STU
w rozmowie z Anitą Bugajską

 

Krzysztof Jasiński

Krzysztof Jasiński (ur. 21 lipca 1943 w Borzechowie) – reżyser teatralny i telewizyjny, założyciel i dyrektor krakowskiego Teatru STU, aktor.

Absolwent wydziału aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie (1968). Dwa lata wcześniej założył Teatr STU, który zaczął się pojawiać na największych festiwalach w Polsce i poza jej granicami. Był współtwórcą spektakli określanych jako manifesty pokolenia: Spadanie, Sennik polski, Exodus. W 1975 teatr ten przekształcił się w scenę zawodową.

Realizacje w STU:

Miłość i gniew, Kabała, Karzel, Człowiek gorejący, Do towarzyszy, Odprawa posłów greckich, Pożądanie schwytane za ogon, Córeczka, Kantata wawelska, Kantata Auschwitz-Birkenau, STU-Variete, Koncert galowy XX-lecia ZSP na Wawelu, Przeprowadzka, Spadanie, Sennik polski, Widowisko podwawelskie, Koncert galowy studenckich zespołów artystycznych w Teatrze Wielkim, Katarakta, Exodus, Którego nie było, Widowisko sądeckie, Pacjenci, Szalona lokomotywa, Pieśń Wawelu, Operetka, Wydrążeni ludzie, Szopka krakowska, Tajna misja, Kantata lipcowa, Donkichoteria, Ubu król, Mgła, Makijaż, Na bosaka, Bramy raju, Kur zapiał, Noc tysiączna druga, Wariat i zakonnica, Zabawa, Kur zapiał II, Kolacja na cztery ręce, Stryczek dla dwóch, Pan Twardowski, Markietanki, Czekając na Godota, Otwarcie Uniwersjady'93 w Zakopanem, Rozmowy przy wycinaniu lasu, Skrwawione serce, Kuku na muniu-szalony szach mat, Ja, Feuerbach, Pieśni Jana Kantego Pawluśkiewicza, Harfy Papuszy, Sobótki na krakowskich Błoniach, Dzień polski na Expo'98 w Lizbonie, Hamlet, Solo na dwa głosy, Szurum-burum, Sztuka kochania, Zemsta, Rozmowy z diabłem. Wielkie kazanie księdza Bernarda, Judy Garland. Na końcu tęczy, Biesy, Sonata Belzebuba, Król Lear, Wędrowanie cz. I Wesele i II Wyzwolenie (niektóre realizacje miały kilka wersji).

 

Ważniejsze nagrody i odznaczenia:

- Nagroda Prezesa Rady Ministrów I stopnia za twórczość artystyczną - 1979

- Złoty Krzyż Zasługi - 1977

- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski - 2000

Teatr STU

Na początku STU postrzegany był jako teatr pokoleniowy, wyrosły na fali buntu kontrkultury lat 60. Stał się synonimem sztuki odważnej, zaangażowanej, alternatywnej dla „oficjalnego” nurtu. Cechą charakterystyczną Teatru STU była ogromna różnorodność propozycji oraz inicjatyw w dziedzinie teatru, plastyki, muzyki, tańca, sztuk audiowizualnych, fonografii, edytorstwa, widowisk plenerowych oraz kultury masowej. Z początkowego okresu działalności pochodzą niezwykle ważne w biografii Teatru STU spektakle: Pamiętnik wariata (1966), Karzeł (1967), Pożądanie schwytane za ogon (1969).

Lata 70. przyniosły Teatrowi popularność nie tylko w kraju, ale i za granicą. On sam stał się jednym z ważniejszych zespołów ówczesnej europejskiej awangardy teatralnej. Legendarny tryptyk, na który złożyły się spektakle Spadanie (1970), Sennik polski (1971) i Exodus (1974) okrzyknięty został głosem młodego pokolenia w dyskusji o współczesnym świecie, krytycznym dialogiem z widownią o kształt przyszłej Polski. Przedstawienia zostały zaprezentowane na najbardziej renomowanych międzynarodowych festiwalach teatralnych. Przez długie lata STU był „teatrem w drodze”. Wędrował po świecie, występując w ponad dwudziestu krajach na czterech kontynentach. W 1975 roku otrzymał status zawodowy, stał się teatrem profesjonalnym w sensie organizacyjnym, zachował jednak niezależność i szczególny klimat teatru alternatywnego. W tym czasie powstały, cieszące się ogromnym powodzeniem, widowiska: Pacjenci wg Mistrza i Małgorzaty Bułhakowa (1976), Szalona lokomotywa (1977), Donkichoteria (1980), Ubu Król (1981), Kur zapiał (1985) grane w niezwykłej przestrzeni namiotu cyrkowego.

W 1997 roku powstała Scena STU, a Krzysztof Jasiński został jej dyrektorem artystycznym. W latach 90. i pierwszej dekadzie XXI wieku olbrzymią popularnością cieszyły się organizowane w Teatrze STU benefisy, prezentujące znanych ludzi kultury, sztuki i nauki (nagrywane i transmitowane przez TVP 2).

Teatr STU obecnie jest sceną repertuarową, kontynuującą najlepsze tradycje teatru aktorskiego. Pozostaje niezmiennie otwarty na to, co nowe w dramaturgii, stwarza przyjazne warunki debiutu ciekawym osobowościom reżyserskim i aktorskim. Programowo wprowadza także do repertuaru teksty z kanonu dramaturgii polskiej i światowej. Zainteresowaniem widzów Teatru od lat niezmiennie cieszą się spektakle: Wariat i zakonnica (1986), Hamlet (2000), Zemsta (2004), Biesy (2007), Szczęśliwe dni (2007), Król Lear (2010).

 

(opis: materiały prasowe Teatru STU)

Pomoc

Do sprawnego poruszania się po reportażu konieczne jest sterowanie klawiaturą lub myszką.

Gdy używasz klawiatury:
Tekst przewija się za pomocą strzałek góra-dół.
Slajdy przewijają się za pomocą strzałek w bok.

Gdy używasz myszki:
Tekst przewija się podczas scrollowania. Do następnego slajdu przechodzi się po dodatkowym przewinięciu lub po naciśnięciu klawisza „Czytaj Dalej”.

W trakcje trwania reportażu pojawiają się multimedia.
Dźwięk można wyłączyć i włączyć poprzez przycisk głośnika w prawym górnym rogu: Wyłącz/włącz dźwięk.

Na slajdach pojawiają się również opisy biograficzne w postaci małych, okrągłych zdjęć, umieszczonych z prawej strony ekranu. Opisy rozwijają się po kliknięciu w zdjęcie. Wychodzi się z nich za pomocą klawisza: Esc lub przez kliknięcie poza obszar tekstu.